| |
One for Jude
narodziło się w 1999 r. w Paryżu. Zespół tworzą Bonoit Sellam (bass,
klawisze), Billy Amzal (wokal, gitary, inżynieria dźwięku),
Yonathan Ebgny (wokal, gitary). Komponują muzykę z pogranicza
popu, folku i atmosferycznego rocka ze sporą dawką elektroniki.
Ich najnowszy album, ReGeneration jest 5 CD w dorobku zespołu i
zarazem drugim longplayem na ich koncie. ReGenration to 10
utworów, które wywarły na mnie spore wrażenie. Jednak sama nie
jestem pewna czy było ono do końca pozytywne. Na pierwszy rzut
ucha wydawała się, że znajdę tu wszystko, czego oczekuję od tego
rodzaju muzyki: sympatyczną melodię, miły wokal, eksperymentowanie
z dźwiękami no i lekko chropowate brzmienie francuskich tekstów.
To tyle z pierwszych wrażeń. Potem zrobiło się, niestety, gorzej.
Jedyne co nachalnie zaczęło nasuwać mi się na myśl, to przerost
formy nad treścią. Przy piątym utworze, czyli w połowie płyty,
poczułam się już mocno zmęczona. Co za dużo, to jednak nie zdrowo.
Nie mogłam się oprzeć wrażeniu kakofonii. Nie zupełnie wiem, co
autor miał na myśli, ale brzmi to trochę na dokładanie na chybił
trafił różnorakich dźwięków i brzmień do gotowych utworów.
Najbardziej chyba jednak rozpraszał mnie wokal. Nie znoszę jęków i
śpiewania „obok” linii melodycznej.
Na płycie są jednak dwie perełki. Pierwsza to utwór „La Russ”
zaczynający się od pięknej melancholijnej melodii, z ciekawym
klimatem i fajnym pomysłem śpiewania na dwa głosy. Druga perełka
to zamykający płytę „L'Incroyable”. Przepełniony emocjami, mocno
klimatyczny utwór.Konkludując: płyta ReGeneration mocno mnie
rozczarowała i nie podejrzewam, żebym szybko do niej wróciła.
Szczerze powiedziawszy spodziewałam się czegoś lepszego po tym
zespole. |
|
